AHMED ADNAN SAYGUN

İzmir, 7 Eylül 1907
İstanbul, 6 Ocak 1991

Matematik öğretmeni Celal Bey'in oğludur. İlk müzik derslerini İttihat ve Terakki okulunda okurken İsmail Zühtü'den almış, on üç yaşında Rosati'nin piyano öğrencisi olmuştur. 1922'den sonra Macar Tevfik Bey ile piyano çalışmaya başlamış, bu arada armoni ve kontrpuan bilgisini kendi kendine geliştirmiştir. 1924-25 yıllarında İzmir'de ilkokul müzik öğretmenliği yapmış, 1926'da aynı görevi İzmir Lisesi'nde sürdürmüştür. 1928'de devlet sınavı ile burs kazanarak Paris'e gitmiştir. Scola Cantorum’da önce Madame Eugène Borrel'in armoni ve kontrpuan derslerini izlemiş; sonra Vincent d'Indy ve Paul La Flem’den kompozisyon, Monsieur Borrel'den füg ve kompozisyon, Edouard Souberbielle'den org müziği ve Amedée Gastoue'dan Gregor Ezgileri dersi almıştır.

1931'de yurda dönmüş, Ankara Musiki Muallim Mektebi'nin kontrpuan öğretmenliğine atanmış, 1934'te bir yıl kadar Riyaset-i Cumhur Orkestrası’nı yönettikten sonra, 1936'da Istanbul Belediye Konservatuvarı'nda öğretmenliğe başlamıştır. Aynı yıl ülkemize gelen ünlü Macar besteci Bela Bartók ile Adana’nın Osmaniye ilçesinde incelemeler yapan Saygun, bir çok halk ezgisini notaya aktarmıştır. Aynı zamanda Istanbul Belediye Konservatuvarı'nın arşivindeki çalışmalarıyla Karadeniz oyun havalarını da notaya aktarmıştır. 1939'da Halkevleri müfettişliği ve Cumhuriyet Halk Partisi müzik danışmanlığı görevinde bulunmuş; bu süre içinde ülkenin çeşitli yörelerini dolaşarak halk müziğinin yerel ritim ve ezgilerini derlemiştir. 1940'ta kurduğu "Ses ve Tel Birliği" adlı dernekte, müzik tarihi dönemlerini ve Türk yapıtlarını kapsayan koro konserleri düzenlemiştir. 1955'te Ankara'da kurulan Folklor Araştırmaları Kurumu'na kurucu üye olmuştur. Saygun 1946'dan 1972'ye dek Ankara Devlet Konservatuvarı'nda kompozisyon dersi vermiştir. Aynı kuruluşta modal müzik dersleri de vermiş ve bölüm şefliği yapmıştır. Besteci 1960-1965 yıllarını kapsayan dönemde Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu üyeliğinde bulunmuş; 1972-1978 yılları arasında TRT Yönetim Kurulu üyeliği yapmıştır. Ölümüne dek İstanbul Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda etnomüzikoloji ve kompozisyon dersleri vermiştir.

Saygun'un ülke sınırları dışında adını duyurmasını sağlayan ilk olay, 1947'de Paris'in Pleyel salonunda Lamoureux orkestrası tarafından Yunus Emre Oratoryosu'nun seslendirilmesidir. Aynı yıl International Folk Music Council'a yönetim kurulu üyesi seçilmiştir. 1949'da Fransa Milli Eğitim Bakanlığı'nın Palmes Academique nişanını; 1955'te Federal Almanya'nın Frederich Schiller madalyasını; 1958'de İtalya'nın Stella Della Soliderieta nişanının birinciliğini ve aynı yıl İngiltere'nin Harriet Cohen Uluslararası Müzik Ödülü’nün Jean Sibelius kompozisyon madalyasını almıştır. Macar besteci Bela Bartók ile yaptığı çalışmalar dolayısıyla Macaristan Hükümeti tarafından 1981'de Budapeşte'de Bartók Armağanı’na değer bulunmuştur. 1986'da Bartók’u Anma Komitesi tarafından düzenlenen Pro Cultura Hungarica ödülünü almıştır.

Saygun'un yurt içinde aldığı ödülleri de şöyle özetleyebiliriz: 1948'de İnönü Armağanı; 1971'de T.C. Devlet Sanatçılığı; 1978'de Ege Üniversitesi ve Anadolu Üniversitesi Fahri Doktoraları; 1981'de Atatürk Sanat Armağanı; 1984'te Kültür Bakanlığı Büyük Ödülü; Mimar Sinan Üniversitesi'nin kuruluşunun yüzüncü yılında "Osman Hamdi Onur Belgesi"; 1990 Sevda Cenap And Vakfı Altın Onur Madalyası.

Saygun, etnomüzikoloji alanında pek çok inceleme yapmış; mod-öncesi ve mod-içi müzikler üstüne yaptığı araştırmalar bugün ülkemizdeki çoksesli müzik çalışmalarına ışık tutmuştur. Modal müziği ve geleneksel Türk müziği makamlarını İran-Yunan müzikleriyle karşılaştırmalı olarak incelemiştir. Bestecinin bütün çalışmaları modal yapıdadır. Anadolu halk müziğinin de Asya türküleri, Ural türküleri gibi; Macar ve Fin halk müziğinde görülen pentatonik yapıları araştırarak yayılışlarını incelemiştir.

Saygun, Atatürk'ün evrenselliğe ulaşabilecek nitelikte, ulusal bir Türk müziği yazılması arzusunu, kendine ilke edinmiştir. Sanatın kökünden ayrılmadan gelişebileceğine inanmıştır. Saygun, bestecilik sürecinin ayrı dönemler halinde incelemesini uygun bulmamıştır.

1934'te yazdığı Taşbebek ve Özsoy başlıklı tek perdelik operaları çoksesli Türk müziğinin bu daldaki ilk örnekleridir. Bestecinin bundan sonraki opera ve oratoryo çalışmalarında ve sahne kantatlarında genellikle gerçeği arayan insanın çilesi konu alınmıştır. Saygun, Türkçe'nin kendine özgü söyleyiş ve seslenişini gözönünde tutarak tüm vokal yapıtlarında doğru prozodinin kullanımına özen göstermiştir. Saygun'un bestelerinde halk ezgileri kadar halk masalları, destanlar ve İslam ilahileri de yer alır. Bestecinin modal armonileme anlayışı kendinden sonraki kuşakların tekniğini etkilemiştir. Yapıtlarının bir kısmının yayın hakkı SACEM'e ait olduğu gibi, bir kısmı Southern Music Publishing Co., New York ve bir kısmı da Peer Musikverlag’a (Hamburg) aittir. Yapıtları Bilkent Üniversitesi’nde korunmaktadır.

ATATÜRK MÜZİK DEVRİMİ 
ve
AHMED ADNAN SAYGUN

Dünya müzik tarihiyle ilgili önemli kaynakları ne zaman incelesem, daima Ahmed Adnan Saygun adına rastlamışımdır. Böylece o sayfalara Türkiye de girmiş oluyor. Bundan her zaman mutluluk ve gurur duyarım. Bize bu gururu yaşatan, her biri bir “anıt”, yüzlerce eserin yaratıcısı Ahmed Adnan Saygun’un heykelinin dikilmesini, kadirşinaslık örneği olarak görüyorum. Öncü olanlara şükranlarımı sunarım.

Ahmed Adnan Saygun hakkındaki görüşlerimi, O’nun Atatürk ile münasebetleri, Cumhuriyet tarihimizdeki yeri ve katkıları yönünden sunmak isterim.

Atatürk, on yedinci ve on sekizinci yüzyıllarda özel yapısı içinde büyük bir gelişme gösterdikten sonra, on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren gelişimini ve gücünü yitirmiş olan musıkimizi “Türk’ün münkeşif ruh ve hissini tatmine kafi” bulmuyordu.

O, Türk toplumunu yeni ve çağdaş bir yaşama hazırlıyordu. Toplumun çağdaşlaşmasında ona eşlik, hatta öncülük edecek  musıkimizin geleceği konusunda yenilikçi görüşler öne sürüyor “Bizim hakiki musıkimiz Anadolu halkında işitilebilir” deyişiyle “öz”e değiniyordu. O’na göre hayat musıkiydi. Ancak musıkinin niteliği “şayan-ı mutalea” idi.

Batı’da yüzyıllardan beri kullanılan nota yazısının ihmal edildiği, usta çırak ilişkisinin hakim olduğu musıkiciliğimizde, kulaktan yaratma-yaşatma-aktarma geleneği sonucu, büyük formdaki eserler yerlerini küçük şarkı türlerine bırakmıştı. Yaratıda tekseslilik hakimdi.

Bilindiği gibi, çoksesli müziğe yöneliş, 1831’de II. Mahmut döneminde “Muzıka-i Humayun”un kurulmasıyla başladı. Bu dönemde nota yazısı da geliştirilmeye başlandı. Ne var ki bütün bu gelişmeler yüzeyseldi. Batı normlarına uygun eğitim veren tek bir kurum yoktu. Gelişme kaçınılmazdı. Bunda esas alınacak “öz” belliydi. Ancak biçimsel içerik, Türk halkının derin düşünce ve deyişlerini, ince duyuşlarını, iç zenginliklerini içeren bu özün, çağdaş ve evrensel boyutlarda işlenmesine yetmiyordu.

İleride “Ulusal Türk Müziği”nin kurucuları olacak ve evrensel müzik dağarcığına  nice eserler katacak Ahmed Adnan Saygun  ve “Türk Beşleri”nin diğer üyelerinin 1920’lere doğru aldıkları miras buydu. Türk müzik devriminin öncüleri olmaları için, 1927’den başlayarak yurt dışında eğitime gönderilmişlerdi. 1907’de İzmir’de doğan Saygun da, büyük ölçüde kendini yetiştirdikten, ilkokul ve lise müzik öğretmenliği görevlerinden sonra, 1928’de Maarif Vekaleti’nce açılan sınavı kazanarak, Paris’e gönderilmişti.

Atatürk, 1934 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni açış konuşmasında, özünü halktan alan müziğimizin işlenmesinde esas alınacak biçim-kural konusuna açıklık getirdi: “Bir toplumun yeni değişikliğine ölçü, musıkide değişikliği alabilmesi, kavrayabilmesidir. Bunu açıkça bilmeliyiz.

Ulusal ince duyguları, düşünceleri anlatan, yüksek deyişleri, söyleyişleri toplamak, onları bir an önce son genel musıki kurallarına göre işlemek gerekir; ancak bu güzeyde Türk Ulusal Musıkisi yükselebilir, evrensel musıkide yerini alabilir.”

Bu sözler Türk müzik devriminin ilkelerini ortaya koyuyordu. O tarihte Saygun 27 yaşındaydı. Dört yıl önce yani 1930’da , Paris’de Opus I sıra numaralı eserini vermiş, büyük orkestra için “Divertissement” başlıklı bu eser, kendisinin Türkiye’ye döndüğü 1931 yılında Paris’te, daha sonra Varşova’da seslendirilmiştir. Eser böylece, Cemal Reşit Rey’in 1925’te yine Paris’te seslendirilen iki eserinden başka, yurt dışında seslendirilen üçüncü Türk orkestra eseri olarak müzik tarihimize geçmiştir.

Saygun, 1931 yılında  Musıki Muallim Mektebi’nde hocadır. Kontrapunt ve teori dersleri vermektedir. Genç yaşına rağmen, geleceğin bestecilerinin sorumluluğunu üstlenmiştir. Besteciliğinin yanında Türk Halk Musıkisi alanında çalışmalar yapmaktadır. “Türk Halk Bilimleri Kurumu”nun kurulması önerisini bu dönemde geliştirir. Atatürk tarafından da benimsenen bu öneri, ne yazık ki çeşitli sebeplerle ileride ilgili kurumlarca hayata geçirilmez.

Benim, bundan yıllar sonra, üniversitelere bağlanmış olan Devlet Konsevatuvarlarında “etnomüzikoloji” bölümlerini açmak gibi, bu yöndeki benzer isteklerini hayata geçirmem, O’nu çok heyecanlandırmıştı. Türk müziğine benzeri katkılarım için, iltifat dolu sözlerle, başta Op.72 “Orkestra İçin Çeşitlemeler” başlıklı eseri ile Op.76 “Piyano Sonatı”nı bana ithaf etmiş olmasından, her zaman aynı heyecan ve mutluluğu duymaktayım.

Karşılaştığı kimi güçlüklere karşın O, halk müziği alanındaki araştırmalarını sürdürecek ve öte yandan, sahnelenen ilk Türk Operası “Özsoy”u Türk müzik yaşamına kazandıracaktır. Eser, İran Şahı’nın ülkemizi ziyareti münasebetiyle sahnelenmek üzere 1934 yılında Atatürk tarafından istenmiş, konusu da Atatürk tarafından verilmiştir. Saygun eseri bir ay içinde tamamlar. Atatürk bu hamleyle Cumhuriyet devrimlerinin ve çağdaş Türk toplumunun tanıtılmasını amaçlamıştır. Kısıtlı zamana ve devrin güç koşullarına karşın büyük bir başarı kazanılmıştır. Atatürk bu gelişmeyi “bir inkılap hareketi” olarak nitelendirir.

Saygun’un ifadesiyle Atatürk artık “İnsan ruhunun karmaşıklığı karşısında, dimağı, gönlü, seziş, duyuş ve tefekkürün doruğuna yükseltecek ve Türk ulusunu insanlık ülküsü yolunda büyük atılımlara götürecek olan” eserleri bekliyordu. Bu nedenledir ki “Özsoy” Operasının yaratılışını “bir inkılap hareketi” olarak nitelendirmiştir.

Türk Musıkisi Saygun ve arkadaşlarıyla, yeni bir sanat anlayışına yönelmişti. Çoksesli biçimiyle “her türlü beşeri duyguları dile getirebilecek, insan ruhunu göklere ağdırabilecek bir sanat”ı amaçlamıştır  çalışmalarında Saygun. Özünü halktan alan çoksesli bir musıki... Çağdaş anlamda evrenselliğe ulaşabilen “Türk Ulusal Musıkisi”nin en önemli yaratıcılarındandır Saygun.

1934 yılının sonlarında yine Atatürk’ün isteğiyle “Taşbebek” Operasını besteledi. 1936’da ünlü Macar müzikolog ve besteci Béla Bartok ile Anadolu’da derlemeler yaptı; bir çok halk türküsünü notaya aldı. 1942’de en önemli yapıtlarından biri olan, ilk Türk oratoryosu “Yunus Emre”yi tamamladı. Bu eserle Saygun’un, ezgisel yönelimli  birinci verim döneminden, çizgisel yazı ve modal bir armoni anlayışının kaynaştığı bütüncül bir ikinci verim dönemine açıldığı kabul edilir.

Yunus Emre Oratoryosu 1946’da Ankara’da, bir yıl sonra iki kez Paris’te, 1958 yılında da Birleşmiş Milletlerin kuruluş yıldönümü münasebetiyle New York’da, ünlü şef  Leopold  Stokowski yönetiminde seslendirilir.

Sayın Haluk Bayülken, Yunus Emre Oratoryosu’nun Birleşmiş Milletler’deki seslendirilişi ardından; Konser’e ayıp olmasın diye, dudak bükerek gelmiş olan bazı ülkelerin temsilcilerinin, eserin bitimini takiben nasıl hayranlık içinde kaldıklarını; Birleşmiş Milletler’in koridorlarında Türk temsilcilerine nasıl bir başka saygı gösterilmeye başlandığını, bir başka gözle bakıldığını, başlarının nasıl bir başka dik olduğunu heyecanla anlatır.

Aynı yıl İkinci Yaylı Çalgılar Dörtlüsü’nün “Julliard Quartet” tarafından seslendirilmesiyle bestecinin ünü Türkiye sınırlarını aşarak, dünya çapında önem kazanır. Bu eserle Saygun’un üçüncü verim dönemi başlar.

Besteci, halk kültürü ve sanatları araştırmacısı, etnomüzikolog, eğitimci, düşünce adamı ve yazar Saygun, bütün bu alanlarda 84 yıllık verimli yaşamı boyunca daima üretti, yetiştirdi. 6 Ocak 1991 tarihinde hayata veda ettiğinde, Atatürk Devrimlerine bağlılığı, müzik devriminde yaratıcılığı ve inançlı savunuculuğu ile; 75 Opus sırasında derlediği opera, koral, senfonik müzik, oda müziği, enstrümantal müzik gibi, müziğin tüm biçim ve türlerinde nice eser, çok sayıda kitap ve çeviri, sayısız makale bıraktı.

Dostum Saygun, çok yönlü nitelikleriyle örnek bir yirminci yüzyıl aydınıdır. Cumhuriyet tarihimizin en önemli kültür ve sanat temsilcilerinden biridir.

Ünlü Azerbaycanlı orkestra şefi Niyazi Takizade şöyle tanımlar Saygun’u: “İnanınız şu anda birçok Batı Avrupa ülkesinde Saygun çapında bir besteci yoktur!”

İnanıyorum ki, arkasında bıraktığı sayısız eserleri, eserlerinin niteliği, çağa ve geleceğe ışık tutan sağlam temellere dayandırdığı görüşleri, O’nu gelecek yüzyıllara taşıyacaktır.

Bilkent Üniversitesi bünyesinde kurulmuş olan Ahmed Adnan Saygun Müzik Araştırma ve Eğitim Merkezi, Saygun’un 90. Doğum Yıldönümüne yönelik olarak, 1997 yılını “Ahmet Adnan Saygun Yılı” ilan etmiştir. 1997 yılı Saygun’un yurt içinde ve yurt dışında eserleri ve düşünceleriyle; konserler, uluslararası bilimsel toplantılar, yayınlar, müzik kayıtları ve yarışmalar yoluyla yoğun bir biçimde yaşatılacağı bir yıl olacaktır.

BAŞLICA YAPITLARI

Operalar

• Op.9 Özsoy (tek perde), 1934
• Op.11 Taşbebek (tek perde), 1934
• Op.28 Kerem (Üç perde), 1947-52
• Op.52 Köroğlu (Üç perde), 1973
• Op.65 Gılgameş, 1962-1983

Bale

• Op.17 Bir Orman Masalı (koreografik süit)/ A Forest Tale, 1939-43
• Op.75 Kumru Efsanesi, 1986-89

Orkestra

• Op.1 Divertimento, (darbuka ve saksofonlu büyük orkestra), 1930
• Op.10/b İnci'nin Kitabı(Orkestra uyarlaması), 1944
• Op.13 Sihir (ya da Büyü) Raksı (Taşbebek operasından bölüm), 1934
• Op.14 Süit, 1936
• Op.24 Halay, 1943
• Op.29 Birinci Senfoni, 1953
• Op.30 İkinci Senfoni, 1958
• Op.39 Üçüncü Senfoni, 1960
• Op.57 Ayin Raksı, 1975
• Op.53 Dördüncü Senfoni, 1974
• Op.70 Beşinci Senfoni, 1985
• Op.72 Orkestra için Çeşitlemeler, 1985

Şan ve Orkestra

• Op.3 Ağıtlar (tenor solo, erkekler korosu), 1932
• Op.6 Kızılırmak Türküsü (soprano), 1933
• Op.16 Masal "Lied" (bartion), 1940
• Op.19 Eski Üslupta Kantat (solistler ve koro), 1941
• Op.21 Geçen Dakikalarım (bariton solo), 1941
• Op.23 Dört Türkü, 1945
• Op.26 Yunus Emre Oratoryosu (solistler, koro, orkestra), 1942
• Op.41 On Türkü, 1968
• Op.54 Ağıtlar- İkinci Defter (tenor solo, erkekler korosu), 1974
• Op.60 İnsan Üzerine Deyişler I, 1977
• Op.61 İnsan Üzerine Deyişler II, 1977
• Op.63 İnsan Üzerine Deyişler III, 1983
• Op.64 İnsan Üzerine Deyişler IV, 1978
• Op.66 İnsan Üzerine Deyişler V,1978
• Op.67 Atatürk'e ve Anadolu'ya Destan,1981
• Op.69 İnsan Üzerine Deyişler VI, 1984

Solo çalgı ve Orkestra

• Op.34 Birinci Piyano Konçertosu, 1952-58
• Op.44 Keman Konçertosu, 1967
• Op.59 Viyola Konçertosu, 1977
• Op.71 İkinci Piyano Konçertosu, 1985
• Op.74 Viyolonsel Konçertosu, 1987

Oda Müziği ve Oda Orkestrası

• Op.4 Sezişler (iki klarinet), 1933
• Op.8 Vurma Sazlı Kuvartet (klarinet, saksofon, vurma çalgı, piyano), 1933
• Op.12 Sonat (piyano-çello), 1935
• Op.20 Sonat (piyano-keman), 1941
• Op.27 Birinci Yaylı Sazlar Kuvarteti, 1947
• Op.33 Demet (süit) (keman-piyano),1955
• Op.35 İkinci Yaylı Sazlar Kuvarteti, 1957
• Op.37 Trio (obua, klarinet, arp), 1966
• Op.43 Üçüncü Yaylı Sazlar Kuvarteti, 1966
• Op.46 Nefesli Sazlar İçin Kentet,1968
• Op.49 Deyiş "Dictum" (yaylı çalgılar), 1970
• Op.50 Üç Prelüd (iki arp), 1971
• Op.55 Trio (obua, klarinet, piyano), 1975
• Op.62 Oda Konçertosu (yaylı çalgılar), 1978
• Op.68 Dört Arp için üç Türkü, 1983
• Op.78 Dördüncü Yaylı Çalgılar Kuvarteti-iki bölüm, 1990

Koro

• Op.5 Manastır Türküsü, 1933
• Op.7 Çoban Armağanı, 1933
• Op.18 Dağlardan Ovalardan, 1939
• Op.22 Bir Tutam Kekik, 1943
• Op.42 Duyuşlar (üç kadın sesi), 1935

Şan ve Piyano

• Op.32 Üç Ballad, 1955
• Op.48 Dört Ezgi, 1977

Partitalar

• Op.31 Partita (çello),1954
• Op.36 Partita (keman), 1961

Piyano Solo

• Op.2 Süit, 1931
• Op.10/a İnci'nin Kitabı, 1934
• Op.15 Sonatina, 1938
• Op.25 Anadolu'dan, 1945
• Op.38 Aksak Tartılar Üzerine On Etüd, 1964
• Op.45 Aksak Tartılar Üzerine Oniki Prelüd,1967
• Op.47 Aksak Tartılar Üzerine Onbeş Parça, 1967
• Op.58 Aksak Tartılar Üzerine On Taslak, 1976
• Op.51 Küçük Şeyler, 1950-52
• Op.56 Ballade (iki piyano için), 1975
• Op.73 Üç Piyano için Poem, 1986
• Op.76 İki Piyano için Poem, 1989
• Op.77 Piyano Sonatı, 1990

Kitapları

• Türk Halk Musikisinde Pentatonizm, İstanbul,1936
• Rize, Artvin ve Kars Havalisi, Türkü, Saz ve Oyun Havaları, Istanbul, 1937
• Yedi Karadeniz Türküsü ve bir Horon, Istanbul, 1938
• Karacaoğlan, Ankara, 1952
• La Musique Turque (Pleyel Edition, Müzik Ansiklopedisi, Müzik Tarihi Serisi Cilt I) Paris, 1960
• "La genie de la melodie" (Zoltan Kodaly'ın Yüzüncü yılı Nedeniyle), Budapeşte, 1962
• Folk Music Research in Turkey (Bela Bartók ile birlikte), Budapeşte, 1976
• Türk ve Macar Müziği üstüne çalışmalar, Budapeşte, 1964,
• Pedagoji Alanında çalışmaları
• Musiki Nazariyatı (Dört Cilt), Ankara Devlet Konservatuvarı Yayını, I (1958), II (1962), III (1964), IV (1966)
• Toplu Solfej (iki cilt), Ankara, 1967, 1968
• Töresel musiki/ Ankara, 1967
• Halkevlerinde Musiki", Ankara, 1940
• "Yalan" (sanat konuşmaları), Ankara, 1945
• Lise Müzik Kitabı, (1-2-3) (Halil Bedi Yönetken ile), Ankara, 1955
• Atatürk ve Musiki, Sevda Cenap And Vakfı Müzik Yayınları, Ankara, 1981

DİSKOGRAFİ

Özsoy Operası
Yöneten: Orhan Tanrıkulu
Ankara Devlet Opera ve Balesi Orkestra, koro ve solistleri
“Atatürk ve Adnan Saygun” kitabının CD eki
Boyut Müzik, 1997
 

Yunus Emre Oratoryosu
Yöneten: Leopold Stokowski
The Symphony of the Air,
The Crane Chorus of the State University at Potsdam, N.Y.
RW 3967 LP0032951

Yunus Emre Oratoryosu
Yöneten:Hikmet Şimşek
Budapeşte Senfoni Orkestrası
Macar Radyo ve Televizyon Korosu ve solistleri
Koro yönetmeni: Ferenc Zapszon
Hungaroton SLPX 31077 - 78-LP

Yunus Emre Oratoryosu
Solistler: Müfide Özgüç (soprano); Cemaliye Kıyıcı (alto); Pekin Kırgız (tenor); Bülent Ateşoğlu (bas).
Yöneten:Hikmet Şimşek
Ankara Devlet Opera ve Balesi Korosu ve Orkestrası
Ankara Devlet Opera ve Balesi Prodüksiyonu A-91-0001-CD

Yunus Emre Oratoryosu
Solistler: Esin Talınlı, Şebnem Algın, Ömer Yılmaz, Tuncay Kurtoğlu
Yöneten: Rengim Gökmen
Bilkent Senfoni Orkestrası
Ankara Devlet Opera ve Balesi Korosu
Bilkent Üniversitesi Prodüksiyonu-Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası desteğiyle
BMP 0031

Yunus Emre Oratoryosu’dan İki Arya
(No.6, No.11)
Solist: Attila Manizade bas)
Yöneten: Erol Erdinç, Sofya Radyo Senfoni Orkestrası
UPR Classics UP 92-001-CD

Üçüncü Senfoni’den “Lento”
Yöneten: Niyazi Tagizade
State Symphony Orchestra of Cinematography
Melodia Mezhdunarodnya Kniga D-011581-11582

Birinci Senfoni
Yöneten: Howard Griffiths
Northern Sinfonia
Koch / Schwann Mundi 3-6746-2

Birinci ve İkinci Senfoni
Yöneten: Ari Rasilainen
Rheinland-Pfalz State Philharmonic Orchestra
CPO 999 819-2 CD (2002)

Üçüncü ve Beşinci Senfoni
Yöneten: Ari Rasilainen
Rheinland-Pfalz State Philharmonic Orchestra
CPO 999 968-2 CD (2004)

Dördüncü Senfoni
Yöneten: Ari Rasilainen
Rheinland-Pfalz State Philharmonic Orchestra
CPO 777 043-2 CD (2005)

Üçüncü Senfoni
Yöneten: Erol Erdinç
St.Petersburg Filarmoni Orkestrası
Bilkent Üniversitesi Prodüksiyonu
BMP 0023

Üçüncü Senfoni
Yöneten: Erol Erdinç
Bilkent Senfoni Orkestrası
BMP 0025

Concerto da Camera Op. 62
Yöneten: Gürer Aykal
Ankara Oda Orkestrası
Sevda Cenap And Müzik Vakfı

Concerto da Camera Op. 62
Yöneten: Howard Griffiths
Northern Sinfonia
Koch / Schwann Mundi 3-6746-2

Orkestra Çeşitlemeleri
Yöneten: Gürer Aykal
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası
“Muzıka-yı Hümayun’dan Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrasına” kitabının CD eki
Boyut Müzik, 1996

Orkestra Çeşitlemeleri
Yöneten: Erol Erdinç
Bilkent Senfoni Orkestrası
BMP 0025

Op.57 Ayin Raksı,
Yöneten: Hikmet Şimşek
Moskova Radyo ve Televizyon Senfoni Orkestrası
The Turkish Five “Great Composers of Turkey”
Sabah Duru Prodüksüyon SD05
Raks Müzik 9713661

Op.14 Süit
Yöneten: Ari Rasilainen
Rheinland-Pfalz State Philharmonic Orchestra
CPO 777 043-2 CD (2005)

Piyano Konçertosu, No.1 Op.34
Solist: Igor Zhukov(Piyano)
Yöneten: Niyazi Tagizade
State Symphony Orchestra of Cinematography
MELODIA Mezhdunarodnya Kniga D-011581-11582

Piyano Konçertosu No.1 Op.34
Solist: Gülsin Onay (piyano).
Yöneten: Gürer Aykal
Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası
Nonesuch 971417-1, Polonya

Piyano Konçertosu, No.1 Op.34
Solist: Gülsin Onay (piyano)
Yöneten: Gürer Aykal
NDR Rundfunkorchester Hannover
Koch Schwann 3-1350-2 H1-CD

Piyano Konçertosu, No.2 Op.71
Solist: Gülsin Onay (piyano)
Yöneten: Gürer Aykal
NDR Rundfunkorchester Hannover
Koch Schwann 3-1350-2 H1-CD

Piyano Konçertosu N.1, Op.34
Solist: Gülsin Onay (piyano/piano)
Yöneten: Erol Erdinç
St.Petersburg Filarmoni Orkestrası
Bilkent Üniversitesi Prodüksiyonu
BMP 0023

Piyano Konçertosu N.1, Op.34
Solist: Hande Dalkılıç (piyano)
Yöneten: Rodolfo Bonucci
Bilkent Senfoni Orkestrası
BMP 0019

Viyola Konçertosu, Op.59
Solist: Ruşen Güneş (viyola).
Yöneten: Gürer Aykal
Londra Filarmoni Orkestrası
Koch-Schwann Musica Mundi CD 311 002 H-CD

Keman Konçertosu
Solist: Mirjam Tschopp
Yöneten: Ari Rasilainen
Rheinland-Pfalz State Philharmonic Orchestra
CPO 777 043-2 CD (2005)

Viyolonsel Konçertosu
Solist: Arturo Bonucci (cello)
Yöneten: Rodolfo Bonucci
Bilkent Senfoni Orkestrası
BMP 0019

Beş Türkü Op.41
Solist: Ayhan Baran (Bas).
Yöneten: Hikmet Şimşek
Budapeşte Filarmoni Orkestrası
“Dört Türk Orkestra Eseri”
Hungaroton 31455-CD

Koro İçin Çeşitlemeler
Yöneten: Hikmet Şimşek
Kültür Batkanlığı Çoksesli korosu
“Eski Bir İstanbul Türküsü Üstüne Çeşitlemeler”
Hungaroton HCD 31523-CD

Halk Türküleri ve Yunus Emre’den iki arya
Ömer Temizel (tenor) , Vedat Kosal (piyano)
“Lieder Meiner Erde”
Coriolan Classic zwischen Orient Okzident Vol.2-CD

İnsan Üzerine Deyişlerden iki Şarkı, Op.60
“Dilek” ve “Dönsem”
“The Art of Turkish Songs”
Mesut İktu (bariton), Sergey Gavrilov (piano)
Produced by SCA Music Foundation
VMS 129

Dört Şarkı Op.41
Solist: Attila Manizade (bas/bass)
Yöneten: Erol Erdinç, Sofya Radyo Senfoni Orkestrası
UPR Classics UP 92-001-CD

Üç Şarkı Op.23
Solist: Attila Manizade (bas/bass)
Yöneten: Erol Erdinç, Sofya Radyo Senfoni Orkestrası
UPR Classics UP 92-001-CD

Beş Şarkı
“Ağıt, Mavilim, Bozlak, Yine de Şahlanıyor, Harmandalı)
Solist: Mustafa İktu (bas bariton)
Yöneten: Hikmet Şimşek
İzmir Devlet Senfoni Orkestrası
Kalan CD 297

İnsan Üzerine Deyişler I, Op. 60
Solist: Işın Güyer (mezzo soprano).
Yöneten: Hikmet Şimşek
Budapeşte Senfoni Orkestrası
Hungaroton SLPX - 31077-78

Beş Şarkı
Solist: Işın Güyer (mezzo soprano).
Yöneten: Hikmet Şimşek
Budapeşte Senfoni Orkestrası
Hungaroton HCD 31483-CD

“Dinle Garibi Duru Su” (Kerem Operasından)
Erol Uras
Kaf Music 1.327.005 CD

İnci'nin Kitabından, Op. 10/A
Verda Erman (piyano)
EMI NDRSK-N. 323

İnci’nin Kitabı
Vedat Kosal (piyano)
“Vedat Kosal spielt Türkische Miniaturen”
Phil.Lip Verlag, Münih

İnci’nin Kitabı
Zeynep Üçbaşaran (piyano)
Eroica Classical recordings JDT3223

Dört Etüd (Aksak Tartılar Üstüne On Etüd'den), Op. 38)
(nos. 4, 7, 9, 1)
Gülsin Onay (piyano)
Apparto-Schwann APO 86407 –CD

Aksak Tartılar Üstüne On Etüd, Op.38
Hande Dalkılıç (piyano)
Bilkent Üniversitesi Yapımı
BMP0014

Oniki Prelüd-Aksak Tartılar Üstüne
Gülsin Onay (piyano)
PRE 66027 AUL-CD
Also: Koch-Schwann Aulos 3-1382-2-CD

Aksak Tartılar Üstüne Prelüd Op.45, No.12
Gülsin Onay (piyano)
Universal

Oniki Prelüd-Aksak Tartılar Üstüne
Zeynep Üçbaşaran (piyano)
Eroica Classical Recordings JDT3223

Sonatine Op.15
Gülsin Onay (piyano)
PRE 66027 AUL-CD
Also: Koch-Schwann Aulos 3-1382-2-CD

Sonatine Op.15
Hande Dalkılıç (piyano)
Bilkent Üniversitesi Yapımı
BMP0014

Sonat, Op.76
Hande Dalkılıç (piyano)
Bilkent Üniversitesi Yapımı
BMP0014

Demet Op.33
“Yerelden Evrensele”
Orhan Ahıskal (keman), Ian Buckle ( piyano)
Proje ve Uygulama: Şefik Kahramankaptan

Demet Op.33
“Kırsallardan Ezgiler”
Jülide Yalçın-Dittgen (keman), Yeşim Gökalp (piyano)
Proje ve Uygulama: Şefik Kahramankaptan
CD 2004

Demet Op.33
“The Contemporary Voice of Turkish Music”
Atilla Aldemir (keman), Şevki Karayel (piyano)
Dryer.Gaido CD21026

Horon, Op.33 Demet’ten
Saim Akçıl (keman), Wim Wijinbergen (piyano)
Universe Production LS29

Yaylı Çalgılar Dörtlüsü No.1, Op.27
Anadolu Yaylı Çalgılar Dörtlüsü
“Chamber Music from Turkey, vol.1”
Hungaroton HCD 31521

Yaylı Çalgılar Dörtlüleri (1-4)
Danel Quartet
CPO 999 923-2 CD (2005)

Rüya ve Masal (org uyarlaması)
Leyla Pınar (org) -“Yeni Bir Deyiş”
Museum /MMD/SABAM 16 368, MMD 010/93-CD

Köroğlu
Ayhan Baran (şan); Judith Uluğ (piyano)
Evin İlyasoğlu, Zaman İçinde Müzik-Kitaba ek 10.CD
Yapı Kredi Yayınları, 1994
Müzikotek Kla-1 TR 16

Sonatina
Yeşim Gökalp (piyano)
“Türk Piyano Ezgileri”
A.K. Müzik Yapım, dağıtım: EMI 408 601-2

Çağdaş Türk Bestecileri, Evin İlyasoğlu
Pan Yayıncılık, İstanbul, 2007